Empidae Lordose – Ook wel ruggengraat insekt genoemd. In principe door iedereen gekend en geliefd; de larven leven vooral van plantaardig materiaal en zijn meestal te vinden tussen allerlei afval; gewaardeerde en zeer nuttige bewoners van composthopen.

Ze hebben een slurf waar ze hun voedsel mee nuttigen. Hierna volgt er een gedaantewisseling en worden het vliegen met een uitwendig skelet van chitine, eventueel versterkt met calciumcarbonaat. Hun lichaam is gesegmenteerd, waarbij verschillende ondergroeperingen kunnen zijn ontstaan (tagmosis, versmelting/samengroeiing van een aantal segmenten).

Meestal zeer gespecialiseerde ziekte-opruimers of moedeloze zielen knijpers. Wijfjes kunnen ziek materiaal op grote afstand ruiken. Door hun ‘angel’ in de zere plek te stekken zijn zij instaat de lichamelijke kracht en psychische ruggengraat te herstellen en de patiënt weer zelfverzekerd en flexibel te laten zijn.

De occulte krachten die aan dit beestje wordt toegeschreven is onderzocht door H.P. Blafatsky, hij noemt het ‘een scheppend vermogen dat, wanneer het tot werkzaamheid komt, even gemakkelijk kan doden als scheppen.’ Volgens algemene normen echter zijn de Empidae lordose volkomen ongevaarlijk, maar aan die opvatting moeten we ernstig twijfelen als we lezen wat Blafatsky schrijft over zijn eerste ervaringen met de Empidae Lordose.

‘Op een dag, toen ik zoals gewoonlijk in de NozK zat te mediteren, kreeg ik een merkwaardig koortsachtig gevoel in de onderbuik . . . Plotseling stroomde er een onvoorstelbare kracht door mijn ruggengraat tot bovenin mijn hoofd en, hoewel het maar een of twee seconden duurde, steeg mijn lichaam een paar centimeter op van de vloer. Ik werd door angst bevangen. Mijn hele lichaam was branderig en door een hevige hoofdpijn kon ik de hele dag helemaal niets doen. De koortsige toestand duurde twee of drie dagen. Ik had het gevoel alsof mijn hoofd door de energie zou barsten. Er ontstond er een irritatie van de keel en kreeg ik ademhalingsproblemen en begon een gevoel van volkomen zinloosheid te krijgen.’

Na deze ervaring moeten wij toch terughoudend zijn met onze euforie omtrent de Werfelvlieg, een waarschuwing is op zijn plaats. Blafatsky liep zelfs een maagzweer op.