en neem je schepje mee.
Shirley Houtsma – Stiltekamer
Shirley Houtsma creëert de stiltekamer. In de werelden van alledag en die van de kunstenaar(s) is het vaak hectisch. Veel te zien, proeven, voelen, ruiken. En zo loop je aan de rust voorbij.
Daar mis je niks aan. Daar gebeurt toch niets.
Of wel?
Mieke van Zundert – Relikwieën
In ieder huis staan voorwerpen die een bepaalde belevenis, emoties, moment in iemands leven symboliseren. Dat kan alles zijn, een vaas, maar ook een boek of een asbak of een doodgewoon gebruiksvoorwerp, omdat een bepaald iemand dit op een bepaald moment heeft gegeven, er iets over heeft gezegd. Het publiek wordt gevraagd om dit soort voorwerpen mee te brengen, zodat ik daar een schilderij van kan maken.
Het publiek geeft aan wat er met die emoties moet gebeuren. Moeten ze onder het tapijt, of mogen ze een plaats krijgen. De keuze is: groot uitgewerkt en dan letterlijk onder het tapijt of klein en teer, op een klein schilderijtje verborgen in een relikwie kistje. De relikwieen worden tijdens Woerdes opgesteld in ‘urnenmuren’.
Ellen van Putten – Pandora’s Boxes
Volgens de bekende mythe mag De Doos van Pandora nooit en te nimmer geopend worden, want dan zal rampspoed en onheil onze wereld gaan beheersen. Pandora was nieuwsgierig en deed dat toch.
Ellen van Putten, beeldend kunstenaar uit Beverwijk, creëert eigentijdse Boxen van Pandora en wil als Wonder van Woerdes alle rampspoed en onheil terugstoppen in de doos. Er zijn er wel wat meer nodig dan die ene doos van Pandora…. De doosjes worden gerubriceerd, voorzien van pakbon, barcode en artikelnummer. Ze krijgen allen het predicaat: Dangerous.
Kunnen de bezoekers van het Wonder van Woerdes hun nieuwsgierigheid wél bedwingen en de pakjes ongeopend laten?
Jean-Paul Opperman – Het grote bed, bibliotheek van het nachtelijke wonder
“Ik wil dromen gaan verzamelen van andere mensen (jong en oud) en deze in de twee weken gaan omzetten tot een wondere wereld installatie waar fragmenten van de dromen van alle toegezonden dromen zitten, zodat mensen door de wondere nachtelijke wereld van de mede mens kunnen lopen en daar op hun beurt zelf weer in kunnen wegdromen. De ruimte zal ongeveer 7×7 meter zijn. Het liefst zou ik het geheel presenteren in een ouderwetse vrolijke circus tent buiten op het terrein, om ervoor te zorgen dat mensen ook echt door in tent te stappen in deze wondere wereld stappen en echt even buiten de rest van de omgeving te zijn…
Het is mijn idee om via allerlei internet wegen mensen te gaan vragen hun dromen met mij te delen, waarna ik hoop ongeveer 100 dromen te kunnen vangen. Deze dromen van mensen wil ik meenemen naar Woerdes en verplaatsen in een gesamtkunstwerk dat voort bestaat als een droom waar nieuwe dromers (bezoekers) in kunnen opgaan. Fragmenten uit deze dromen wil ik ruimtelijk maken, verlicht als een optocht, ingetogen op andere plaatsen. Misschien stiekem jankend in een hoek voor de slapelozen… Met geluid, beeld, vormen en de gedachten in een donkere wondere wereld waar heel veel te ontdekken valt over jezelf en de medemens.
Al enige tijd vraag ik mij verwonderd af wat mijn medemens droomt, zijn dit dromen over betere tijden, onverklaarbare dromen, archetypische dromen, seksueel getinte dromen, vredige rustige dromen, vakantie herinneringen aan toen het zo rustig was. De bijzondere droom van onbewust samen zijn met alle mensen tijdens de nachtelijke donkere uren. Een soort vredige cultus van slaapwandelaars die allemaal dezelfde richting op gaan naar het morgen licht iedereen volgens de eigen weg en gedachten maar toch vol overeenkomsten en dromen voor het nieuwe daglicht. Misschien is het idealistisch maar de gedachte dat mensen overdag allemaal in rangen en standen staan maar in de nacht dezelfde dromen kunnen hebben, waar geen geld voor nodig is, geen machtspositie, geen sterk karakter, geen overheersing, maar gewoon de flow van de hersens geven mij het idee gedurende de 2 weken in Woerdes een oase te kunnen creëren waarin men samen kan zijn in een wondere wereld.”
Pimm van Mourik – Mechanische Mirakels
Ik ben Pimm van Mourik, in het dagelijks leven beeldend kunstenaar uit Uden, die zich bezig houdt met digitale fotobewerking. Het, op basis van bestaande foto’s, creëren van een hele nieuwe werkelijkheid.
Waar de fotografie een weergave van de werkelijkheid is, levert de onderlinge combinaties van een aantal foto’s een beeld op dat in de werkelijkheid niet kan bestaan.
Het is de wonderlijke mogelijkheid van de computer die dit mogelijk maakt en vanaf het begin van de ontdekking hiervan heeft het mij geboeid. Nee sterker, meegesleept in de mogelijkheid om eindelijk de beelden uit mijn fantasie zichtbaar voor anderen te maken.
Sinds Woerdstock 2007 kriebelt een ander aspect van mijn creativiteit. Het gebiologeerd zijn door beweging. In Woerdstock was dat in combinatie met de wind, in Het Wonder van Woerdes is het de combinatie van beweging en magnetisme geworden. De verwondering van krachten die in de natuur aanwezig maar onzichtbaar zijn. Mijn uitdaging ligt in het zichtbaar maken van deze onzichtbare krachten.
Het heeft een aantal Mechanische Mirakels opgeleverd die niet de pretentie hebben om Kunst te zijn, maar meer kunstig in de verwondering. Een aantal bewegende objecten waarbij het mystieke van natuurlijke krachten zichtbaar wordt.
Ferrie – Soundscapes
Ferrie, ook wel differentieel genaamd, maakt geluidsprojecten. audio-belevenissen ofwel ooravonturen. Nee, het zijn geluidscollages, schilderijen van geluid. Geluid is een belevenis in een niet tastbare vorm. Je komt zijn geluidsplaatjes tegen als onderdeel van installaties van collega-kunstenaars op de kunstmanifestatie het Wonder van Woerdes.
Spits je oren, het gebeurt in Woerden.
Jaap Jan Kant – De verdraaide werkelijkheid
Jaap Jan Kant (1986) is altijd al bezig geweest met vormgeving, voorheen vooral met schilderen en tekenen. Sinds hij aan de opleiding Communicatie & Multimedia Design studeert is hij zich meer aan het verdiepen in digitale vormgeving zoals fotografie & video. In zijn schilderwerk laat hij zich vooral inspireren door muziek en zijn omgeving. Hij werkt vanuit zijn gevoel, heeft geen weet van het eindresultaat en is op het moment van schilderen totaal geïsoleerd van zijn omgeving. Hij gaat op in de muziek en het doek.
De digitale vormgeving benaderd hij van een andere kant. Hier wil hij doelbewust een bepaalde emotie of boodschap mee over brengen. Over zijn project zegt hij: “Met de installatie wil ik mensen erop wijzen dat ze snel hun oordeel klaar hebben zonder dat ze er echt naar hebben gekeken. Zonder iets af te weten van bepaalde onderwerpen hebben mensen toch altijd een duidelijk beeld van dat onderwerp. De installatie zal er anders uitgaan zien dan hij er echt uit ziet. Dit wordt gedaan doormiddel van beamers. Deze beamers zullen foto’s of video’s projecteren op de installatie. De beamers zullen de materialen doen veranderen in andere materialen of vervormen of verkleuren.
BBK
Differentieel
Droomreiziger
Exto
Marjacq
Pimm Nu
Pimm van Mourik
Stichting Creator
